( مسأله 323 ) مس نمودن خط قرآن ، يعنى رساندن جائى از بدن به خط قرآن براي كسى كه وضو ندارد حرام است . ولى اگر قرآن را به زبان فارسي يا به زبان ديگر ترجمه كنند مس آن اشكال ندارد . ( مسأله 324 ) جلوگيرى بچه وديوانه از مس خط قرآن واجب نيست ولى اگر مس نمودن آنان بىاحترامى به قرآن باشد بايد آنان را جلوگيرى كنند . ( مسأله 325 ) كسى كه وضو ندارد بنابر احتياط واجب حرام است اسم خداوند متعال وصفات خاصه أو را به هر زبانى نوشته شده باشد مس نمايد . وبهتر آن است كه اسم مبارك پيغمبر وامام وحضرت زهراء عليهم السلام را هم مس ننمايد . ( مسأله 326 ) اگر پيش از وقت نماز به قصد اين كه با طهارت باشد وضو بگيرد يا غسل كند صحيح است . ونزديك وقت نماز هم اگر به قصد مهيا بودن براي نماز وضو بگيرد اشكال ندارد . ( مسأله 327 ) كسى كه يقين دارد وقت داخل شده اگر نيت وضوى واجب كند وبعد از وضو بفهمد وقت داخل نشده ، وضوى أو صحيح است . ( مسأله 328 ) مستحب است انسان براي نماز ميت وزيارة أهل قبور ورفتن به مسجد وحرم امامان عليهم السلام وبراي همراه داشتن قرآن وخواندن ونوشتن آن ، ومس حاشية قرآن ، وبراي خوابيدن وضو بگيرد . ونيز مستحب است كسى كه وضو دارد دوباره وضو بگيرد ، واگر براي يكى از اين كارها وضو بگيرد هر كارى را كه بايد با وضو انجام داد مىتواند بجا آورد ، مثلا مىتواند با آن وضو نماز بخواند . چيزهائى كه وضو را باطل مىكند ( مسأله 329 ) هفت چيز وضو را باطل مىكند : ( ( أول ) ) بول . ( ( دوم ) ) غائط . ( ( سوم ) ) باد معده وروده كه از مخرج غائط خارج شود . ( ( چهارم ) ) خوابى كه بواسطة آن چشم نبيند وگوش نشنود ، ولى اگر چشم نبيند وگوش بشنود وضو باطل نمىشود . ( ( پنجم ) ) چيزهائى كه عقل را از بين مىبرد : مانند ديوانگى ومستى وبيهوشى . ( ( ششم ) ) استحاضة زنان كه بعدا گفته مىشود . ( ( هفتم ) ) جنابت بلكه